Ewangelia Łukasza, 14,25-35, tł. Biblia Tysiąclecia

A szły z Nim wielkie tłumy. On zwrócił się i rzekł do nich: Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto siebie samego, nie może być moim uczniem. Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem. Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, nie usiądzie wpierw i nie oblicza wydatków, czy ma na wykończenie? Inaczej, gdyby założył fundament, a nie zdołałby wykończyć, wszyscy, patrząc na to, zaczęliby drwić z niego: Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał wykończyć. Albo który król, mając wyruszyć, aby stoczyć bitwę z drugim królem, nie usiądzie wpierw i nie rozważy, czy w dziesięć tysięcy ludzi może stawić czoło temu, który z dwudziestoma tysiącami nadciąga przeciw niemu? Jeśli nie, wyprawia poselstwo, gdy tamten jest jeszcze daleko, i prosi o warunki pokoju. Tak więc nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem. Dobra jest sól; lecz jeśli nawet sól smak swój utraci, to czymże ją zaprawić? Nie nadaje się ani do ziemi, ani do nawozu; precz się ją wyrzuca. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.

DUCHOWY KOMENTARZ:

Imię Jezusa znają wielkie tłumy. Wielkie tłumy czczą Jezusa w Kościołach. Prawdziwe jednak podążanie za Zbawicielem i prawdziwe uczniostwo, to odrzucenie świata. Mieć w nienawiści ojca i matkę, to mieć w nienawiści i pogardzie, to z czego wyrośliśmy i to co stanowiło dla nas opokę i najwyższą wartość, czyli było "ojcem" i "matką" - tradycja, państwo, ojczyzna, fałszywy bóg, którego czciliśmy, naród, kultura.

Nienawiść do żony, to nienawiść do tego z czym nasza dusza zawarła silny związek. Może to być pożądliwość cielesna, pieniądze, władza, hobby, nasze ambicje, majątki, zainteresowania. Wszystko to, co związuje nas nierozerwalnie. Z tego związku rodzą się dzieci, dzieci nierządu.

Dusza nasza brata się również z innymi niegodziwymi i światowymi, zmysłowymi rzeczami. W końcu mieć siebie samego w nienawiści, to odrzucić swoje ego, swoją pożądliwość tych wszystkich rzeczy i mieć nienawiść do zwierzęcia, które w nas jest.

Nienawidzić świata i jego pożądliwości, to świat ukrzyżować. A wraz ze światem ukrzyżować swoje ego.

"Nie żyję ja, lecz żyje we mnie Chrystus"

Człowiek zanim zmartwychwstanie w chwale razem z Chrystusem musi dźwigać to brzemię, ten krzyż. Ból niesienia krzyża, swojej zmysłowości, swoich pożądliwości i swego nadymanego ego i ambicji, nieustannie w tej drodze będzie nas uwierał. Dopiero gdy dojdziemy do punktu Golgoty, ukrzyżowania się dla świata, a następnie zmartwychwstaniemy, wówczas dopiero krzyż zostanie usunięty.

Wybranie drogi uczniostwa wiąże się zatem z trudem, któremu ciężko podołać dla kogoś, kto pokłada nadzieje w bogactwach, przywilejach i przyjemnościach tego świata, duchowych, czy materialnych. Trzeba stawić czoła królowi tego świata, chociaż jego "armia" jest znacznie większa od armii wybranych. Armia władcy tego świata jest przy rozsądnej kalkulacji nie do pobicia. Uczniostwo jest na zdrowy rozsądek niemożliwe.

Lecz nikt, kto nie wyrzecze się pożądliwości świata (sławy, bogactw, ambicji, władzy, wiedzy, rozpusty itd.) oraz własnego ego, nie może być prawdziwym uczniem i zostanie wyrzuconym precz od Królestwa, pogrążając się dalej w swych światowych dążeniach, których nigdy do końca nie spełni, gdyż nic na ten świat nie wnieśliśmy i nic z niego wynieść nie możemy.