Jak wyglądają początki ludzkiej cywilizacji? Gdzie się to wszystko zaczęło? Według biblii Bóg stworzył człowieka na swoje podobieństwo. Umieścił ich w raju. Adama i Ewę. Za nie posłuszeństwo zostali z niego wypędzeni. Te ostatnie wydarzenie zapoczątkowało narodziny cywilizacji. Archeologia postrzega to inaczej. Człowiek jest wynikiem ewolucji a cywilizacja zaczęła się w epoce neolitu, kiedy ludzie nauczyli się kontrolować otaczający ich świat. Wraz z pojawieniem się nauki wielu naukowców historią o rajskim ogrodzie uznali jako mit (epicką opowieść), ale czy to rzeczywiście legenda? Czy nie ma w niej nawet ziarnka prawdy? Jeżeli uważnie wczytamy się w księgę rodzaju zauważymy w niej wskazówki sugerujące, że rajski ogród istniał kiedyś na ziemi. Historycy zajmując się poszukiwaniem dawnego Edenu przeanalizowali fragmenty pisma świętego z których rozszyfrowano i przyporządkowano nazwy geograficzne do obecnych krajów, rzek i gór. Okazuje się że Mezopotamia była tą krainą nazwana w biblii Edenem. Na tych terenach archeolodzy doszukali się dowodów potwierdzających opisy biblijne. Po raz pierwszy z obcego źródła nie opartego o jakąkolwiek religię potwierdzono bohaterstwo człowieka, który wybudował olbrzymią łódź, czy opowieść braciach, w której jeden zabił drugiego z zazdrości o względy Boga. Biblia powtarza wiele legend przekazywanych ustnie ludów Mezopotamii. Mieszkali tam Sumerowie. To właśnie oni wybudowali pierwsze miasta na ziemi. Uczeni rozszyfrowali hieroglify z grot oraz płytek glinianych, które opisywały siedem poziomów duchowości, nazwanych jako siedem wrót lub siedem bram. Obecne powiedzenie siódme niebo z pewnością wywodzi się od ludów mezopotamskich.

Najwiarygodniejszy przekaz i jednocześnie przewodnik wiary chrześcijańskiej opisuje, że siedem tysięcy lat temu Bóg stworzył eden i umieścił w nim Adama i Ewę. Po jakimś czasie spłodzili synów Kaina i Abla – pasterza. W świeckiej teorii również 7000 lat temu  nastąpiło wielkie wydarzenie. Archeologia i biblia zgadzają się co do daty tego istotnego wydarzenia. Biblia opisuje stworzenie człowieka, ziemi, zwierząt oraz  wydarzenia, które jest niby w tle najwspanialszego osiągnięcia stwórcy , którym jest pierwsze osiągnięcie człowieka zdanego tylko już na siebie – uprawa roli i wypas zwierząt przez Kaina i Abla.  Społeczności ludzkie (sumeryjskie) wywodzące się z łowiectwa zaczęły się osiedlać i tworzyć pierwsze kultury rolnicze. Antropolodzy nazwali ten okres rewolucja neolityczną. Ludzie wypasali zwierzęta, uprawiali ziemie, to był wielki przełom. Bez wątpienia to okres w którym powstała nasza cywilizacja. Więc biblia opisuje początki rewolucji neolitycznej, a archeolodzy doszukali się prawdy biblijnej. To jedno z największych osiągnięć człowieka bez przemyślanych upraw roślin i przemyślanej hodowli zwierząt nie powstało by najmniejsze miasto.

Archeologia udowodniła, że człowiek istniał na świecie wiele lat wcześniej niż opisuje to biblia. Według niej człowiek został stworzony około 7000 lat p.n.e. Pierwsze ślady Homo Sapiens – współczesnego gatunku człowieka były już 250 tys. lat temu. Stąd nasuwa się pytanie.  Czy biblia się myli? Jak pogodzić naukę z wiarygodna treścią biblii?

Pierwsze rozdziały przekonują nas, że opisy są mitologiczne. Wiele w nich symboli i alegorii np.: mówiący wąż. Samo stworzenie opisano jako siedmio dniowe. W pierwszym dniu stworzenia Bóg oddziela światłości od ciemności. Autor następnie opisuje „ i nastał wieczór i poranek dzień pierwszy. I tak po każdym z etapów stworzenia kolejno wymieniany jest dzień drugi, trzeci itd. W czwartym dniu Stwórca stworzył słońce, nawet zaznaczono „by określało dzień i noc”.  Niezrozumiałym więc staje się opis określający poprzednie trzy dni stwarzania. Dlatego nie można stwarzania świata przyjmować literalnie lecz w sposób alegoryczny. Dzięki temu możemy wysnuć teorie w której 7000 lat temu człowiek po raz pierwszy nawiązał relacje z Bogiem. Spojrzał w niebo i zapytał: kim ja jestem?  Jaki jest cel mojego istnienia.  Doświadczenie naszych przodków i przykłady opisane w biblii pokazują nam, że jesteśmy częścią Bożej woli. Dążymy do pojednania i połączenia ze Stwórcą. Jednak nie wszyscy ludzie mają tą świadomość. Niektórzy do tej pory pytają – kim ja jestem?